Wiebelende handen..

In het werken met een grote diversiteit aan kinderen komen er elke dag verschillende soorten kinderen binnen wandelen. Spring-in-het-velden, verhalenvertellers, dagdromers, alleskunners, doorzetters, etc. Ieder kind uniek en dat maakt het zo speciaal. Vandaag wil ik graag wat schrijven over de kids die elk muziekstuk tot een waar spektakel maken. Waar de één hen klunzig noemt, zeg ik liever ‘veelzijdig’.

Het zijn de kinderen die een stuk tien keer kunnen spelen, maar waarbij het elke keer weer anders klinkt. Het maakt niet uit hoe vaak het geoefend is, elke versie is nieuw. Daar waar de handen aan het begin van het spelen op de juiste plek staan, dartelen ze tijdens het spelen vrolijk over alle toetsen. Soms gaat het als een trein, de andere keer als een slak. Soms wordt er op de toetsen gehamerd, soms gedanst. Laten we het erop houden dat het lijkt alsof er geen connectie is tussen hun hoofd en hun handen.

Het mooie is dat de wil om ‘goed’ en ‘netjes’ te spelen er is, misschien soms wel meer dan bij andere kinderen. En alhoewel ‘goed’ en ‘netjes’ alle twee relatieve begrippen zijn, bestaat er toch een standaard van hoe iets zou horen te klinken. Het is dus ook geen vraag wie zijn schuld het is dat het steeds zo divers is. Voor mij als juf is het altijd een afweging tussen dingen (letterlijk) door de vingers zien, complimenten geven en corrigeren. Voor niemand is het leuk als het praktisch oefenen alleen maar bestaat uit het geven van aanwijzingen en correcties. Niet goed voor het plezier, zelfvertrouwen en de onderlinge sfeer.

Naast het geven van aanmoedigingen en het linken van het spel aan de bladmuziek heb ik mij enkele tips eigen gemaakt, die het speelplezier vergroten en waarmee de kwaliteit van het spel ook vooruit gaat.

Verhalen vertellen
Ik probeer kinderen door middel van het muziekstuk een verhaal te laten vertellen. De afwisseling in dynamiek en ritme, is samen een bron van inspiratie om de fantasie te prikkelen. Mijn ervaring is dat deze kids vaak een grote fantasie hebben. Doordat het verhaal in hun hoofd zit, voelen ze dat door te spelen. Het is dan niet alleen een kwestie van noten ‘lezen’ maar meer nog van noten ‘voelen’.

Luisteren
Door samen te spelen en het soms voor te spelen en met aandacht te luisteren, slaan kinderen de noten, ritme en overgangen in zich op. Het gebeurt heel vaak dat we stuntelend aan een stuk beginnen, maar na aandachtig luisteren het opeens veel beter gaat. Dat geldt overigens niet alleen voor deze kids, maar voor bijna iedereen. Wat ook leuk is, is als de leerling de rol van de juf overneemt. Ik speel het stuk, de leerling kijkt mee en geeft tips. Leuk én leerzaam!

Tops en tips
Niets lijkt me zo vervelend als wanneer er iemand naast je zit te luisteren, je na afloop kritiek en een compliment krijgt. Ik denk ook niet dat het leerrendement daardoor wordt verhoogd. In plaats van dat ik direct de tips geef, laat ik de leerlingen altijd reflecteren. Aan het begin soms lastig, maar hoe vaker ze dit doen hoe beter dat gaat. Ze geven zichzelf 3 tops en 1 tip. Ik bekritiseer dat niet, het doet er niet toe of ik het daarmee eens ben. Het is wat zij zelf beter willen spelen. Daarna geef ik altijd een compliment en een tip voor thuis. Deze manier van werken houdt het positief en zelfbewust.

Lachen!
Het belangrijkste vind ik dat er gelachen wordt. Mét de leerling en niet om de leerling. Er is niemand zonder humor en ik vind het leuk als leerlingen grapjes maken die we kunnen gebruiken in het spelen van de muziek. Ook in muziek zit humor en ik vind het altijd een kunst die twee aan elkaar te koppelen.

Heb je vragen, opmerkingen of ideeën? Ik hoor graag van je!

Vakantie: zonder rusten geen muziek

Tijdens de laatste les vroeg een leerling of het niet saai was om zo lang vakantie te hebben. Ik was natuurlijk direct geraakt door het medeleven van mijn leerling over het feit dat ik me wellicht 7 weken moest vervelen.. Ik heb deze leerling gerust kunnen stellen: eerst heb ik een week tijd nodig om alle administratie van het afgelopen jaar te verwerken. Daarna gaat de juf alle ideeën die ze heeft opgedaan in het afgelopen jaar van zich afschrijven. Dan gaat de juf op vakantie. 3 weken. Dan moet de juf voorbereidingen treffen voor het nieuwe lesjaar. Kortom: die 7 weken zullen voorbij vliegen.

Inmiddels ben ik zo ver dat ik het punt ‘afwikkelen van administratieve rompslomp’ achter de rug heb. Dat was een heerlijk gevoel! Lesgeven, coachen en trainen vind ik ontzettend leuk; papierwerk iets minder. Ik probeer ouders en opdrachtgevers altijd direct terug te mailen, maar alle andere dingen blijven vaak liggen. Pluspunt: dat wat ik belangrijk vind doe ik direct en dat werpt zijn positieve vruchten af als het gaat om klantvriendelijkheid. Minpunt: ik mis soms leuke berichten, interessante artikelen, vragen die viavia binnen komen en ik heb een week nodig om alles weg te werken.

Ik ben dus aangekomen bij het punt van het opschrijven van nieuwe ideeën. Leuk! Vanmorgen had ik een inspirerend gesprek waarvan de vragen ‘wat geeft je energie?’ en ‘wat maakt jou enthousiast?’ zijn blijven hangen. Daar ga ik me eens mee bezig houden de komende vakantie. Genoeg ideeën voor het ontwikkelen van nieuwe materialen, het vormgeven van mijn eigen lesmethode en het bedenken van nieuwe werkvormen voor trainingen. Heel fijn om die op papier te zetten en mindmaps wat te stroomlijnen. Benieuwd naar wat daaruit zal komen? Abonneer je dan opnieuw artikelen door rechts op ‘volg mij’ te klikken.

Een fijne inspirerende zomer gewenst!

Welkom!

Welkom op mijn site waar je naast informatie over muzikale mogelijkheden in het onderwijs ook mee kunt lezen met mijn ervaringen en dingen waar ik in mijn werk als muziekdocent mee te maken heb. Ik vind het leuk om van je te horen en te kunnen leren! Laat dus zeker een reactie achter..